ماهنامه مانا شماره هفت: تیر ۱۴۰۰

می‌نویسیم تا در تاریخ به یادگار از ما این بماند که در روزگاری که دیو تاریکی و پلیدی هر روز غصه و درد و گرفتاری تازه‌ای از توبره‌اش برایمان بیرون می‌کشید و در دوره‌ای که حال همه بد بود و کم آبی و قطعی‌های گاه و بی‌گاه برق و کرونای منحوس، رمق را از جان ملتی دزدیده بود، بودند نابینایانی که اتفاقاً به سخت جانیشان این گمان بود و چراغی که از دور‌تر‌ها سو سوی کم جانش کمابیش به چشم می‌خورد، امیدی را در قلبشان زنده نگه می‌داشت و به حرکت و خواندن و شنیدن و دانستن وا‌می‌داشتشان. به پشتوانه مخاطبانمان، در نخستین شماره تابستانه، مانای هفت ماهه را یک قدم هم پیش‌تر برده‌ایم و از این ماه علاوه بر نسخه متنی و الکترونیکی، نسخه صوتی مانا هم در همین صفحه منتشر خواهد شد. مشخصات ماهنامه مانا را به شکل صوتی از اینجا و فهرست مطالب این شماره را هم از اینجا دانلود کنید.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره 6: خرداد 1400

زمین اگر این نوبت از گردشی را که همین چند ساعت پیش به دور خورشید شروع کرده به پایان برساند، رفاقت ما و شما هم وارد فصل سومش خواهد شد. زمستان و بهار را با شما بودیم و الحق از همراهی بی‌دریغتان بهره‌ها بردیم. شادان از این همراهی، قدم قرص می‌کنیم و به پشتوانه و دلگرمی شما که گرمای آفتاب ظهر تابستان را می‌ماند، در مسیر بهتر شدن به پیش می‌رویم.
بیشتر بخوانید.

کاشت ایمپلنت در مغز، نابینایان را یک قدم دیگر به رؤیای دیدن نزدیکتر کرد

اولین کاشت ایمپلنت داخلی برای مغز ، برای بازگرداندن بینایی به بسیاری از نابینایان امکان پذیر شد. یک فناوری برای افرادی که کاملاً بینایی خود را از دست داده اند (از جمله افرادی که حتی چشمانشان از بین رفته است) اما دارای تجربه بصری و مغز سالم هستند، کشف شده است.
بیشتر بخوانید.

ژن درمانی جدید تا حدی بینایی را به نابینایان باز می گرداند

دانشمندان در یک روش ژن درمانی جدید با استفاده از جلبک ها و میکروب ها سلول های حساس به نور ایجاد کردند که توانست بینایی را به یک مرد نابینا بازگرداند.
بر اساس مطالعه تازه منتشر شده در مجله Nature Medicine، گروهی از محققان با استفاده از نوع جدیدی از ژن درمانی، بینایی جزئی را به یک مرد نابینا بازگرداندند.
بیشتر بخوانید.

با Jacob Bolotin اولین پزشک نابینا در آمریکا بیشتر آشنا شوید

روزگاری را تصور کنید که در آن نه اثری از رایانه سخنگو و گوشی مجهز به صفحه خوان بود و نه حتی خبری از ماشین تایپ بریل. «یاکوب بولوتین» (Jacob Bolotin)، در چنین شرایطی بود که توانست اولین نابینای مطلقی در ایالات متحده آمریکا باشد که در دانشگاه در رشته پزشکی تحصیل می کند و مجوز طبابت را دریافت می کند. او متولد ۱۸۸۸ بود و این بدان معنا است که او خواندن را در قرن ۱۹ میلادی فرا گرفت. به بیان دیگر او تحصیل را در شرایطی شروع کرد که نه نوار کاستی وجود داشت و نه حتی هنوز ماشین پرکینزی تولید شده بود.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا، شماره ۵: اردیبهشت ۱۴۰۰

اردیبهشت برای آنها که قدم در مسیر آموختن و دانستن گذاشته‌اند، همیشه یادآور جایگاه بلند آموزگارانی است که در آغاز مسیر دانایی، راه را با نور جان روشن می‌کنند. این تقارن خجسته هم ما را به صرافت انداخت که شماره اردیبهشت مانا را با فضایی متناسب با این ماه تولید کنیم؛ اما از کجا باید می‌دانستیم که این بار، اردیبهشت نیست، که اردی‌جهنم است. در گیر و دار بستن صفحات بودیم که خبردار شدیم «جواد لطفی»، آموزگار خوشنام و خوشقلبِ آموزش و پرورش استثنایی شهرستان‌های تهران، به دلیل ابتلا به ویروس کرونا، از میان ما پر کشیده است. بر زبان جواد، جز سخن عشق جاری نشد و ما هم که خوب می‌دانیم این خوشترین یادگاری است که در گنبد دوار می‌ماند. برای او جایگاهی بلند آرزو می‌کنیم و برای خانواده و دوستان و نزدیکانش هم صبر. نام نیکش همیشه به یادمان خواهد ماند. تحریریه مانا این ضایعه را به خانواده لطفی و جامعه معلمان و نابینایان تسلیت می‌گوید.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره چهار: فروردین ۱۴۰۰

نوروزِ فریبنده را پشت سر گذاشته‌ایم و در اول اردیبهشت ماه جلالی، دختر طبیعت را به نظاره نشسته‌ایم که هر آن با لباسی تازه، دیده‌ها را به خود می‌دوزد. همان زیبایی‌هایی که حکیم سخن سعدی را سر ذوق آورده تا برای ما گلستانی از ادب فارسی باقی بگذارد و واژه‌ها را در ذهن و جانِ «بیتا»، شاعر نابینا روح بخشیده تا این چند خط را پیشکش مانا و مخاطبانش کند:
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره ۳: اسفند ۱۳۹۹

 

چند ساعت بیشتر نمانده تا شلیک توپ‌ها. توپ‌هایی که این بار نه به قصد ویرانی و کشتار، که برای رساندن صدای امید و طراوت و زندگیِ دوباره زمین به گوش آن‌ها که در اقصای این خاک به انتظار نشسته‌اند شلیک می‌شود. بی که بخواهیم منکر تلخی‌های رفته بر ایرانیان در طول سال گذشته شویم و دشواری‌های افزاینده زندگی را کتمان کنیم، آخرین نوروز قرن را به جشن می‌نشینیم و از فرصت نو شدن طبیعت برای تجدید قوا و گرفتنِ جانی دوباره بهره می‌گیریم. چیرگی بر شر و تباهی و سیاهی و تاریکی را از نوروز باستانی فرا می‌گیریم و با حالی که به احسن‌الحال تحویلش می‌کنیم، به پیکار بدی‌ها می‌رویم.
بیشتر بخوانید.

احیای بخشی از بینایی با ایمپلنت شبکیه توسط محققان سوییسی

محققان موسسه پلی تکنیک فدرال لوزان واقع در سوییس فناوری جدیدی ارائه کرده اند که قابلیت احیای بخشی از حس بینایی را در افراد نابینا فراهم می‌کند.
این فناوری شامل یک عینک هوشمند مجهز به دوربین، یک میکروکامپیوتر و ایمپلنت است که درون شبکیه قرار می‌گیرد. این ایمپلنت به گونه‌ای طراحی شده است که با استفاده از الکترودها، سلول‌های مویی شبکیه را تحریک کرده و نوعی دید مصنوعی را در افراد نابینا ایجاد کند.
بیشتر بخوانید.

کیهان‌شناس نابینایی که هرگز ماه را ندید

در بین اهالی نجوم یا به اصطلاح صحیح‌تر کیهان‌شناس‌ها، بودند کسانی که در اواخر عمر به دلایل گوناگون نابینا شدند اما با این وجود به پژوهش و تولید علم ادامه دادند. «گالیله»، یکی از معروف‌ترینِ این افراد است. چند روز پیش اما برخی وبسایت‌های آمریکایی به مناسبت روز ملی علم، به سراغ یک فیزیکدان و کیهان‌شناس نابینا رفته بودند که اتفاقاً نه در کهنسالی، که از بدو تولد نابینا بوده است. دانشمندی ۷۲ ساله که بعد از جستجو دستگیرمان شد که گویا از ارج و قرب ویژه‌ای هم در محافل علمی در آمریکا برخوردار است. اما این مرد کیست که بی آنکه تا به حال سیرِ آفاق کرده باشد و نگاهش روی ماه و سایر اجرام آسمانی قفل شده باشد، رد پایش را در تاریخ نجوم آمریکا تثبیت کرده است؟
بیشتر بخوانید.

نگاهی به زندگی گویال، جوان نابینای هندی/از صحنه استند آپ تا میدان مبارزه برای حقوق معلولان

جوان نابینای هندی با خستگی بیگانه است: این روزها به مدد برنامه هایی مثل خندوانه، حالا دیگر بسیاری از ایرانیان با هنری به نام «stand-up comedy»،  و آدمهایی که خود را «استند آپ کمدین» میدانند، آشنا شده اند. استند آپ کمدینها، آدمهایی هستند که روی یک صحنه می ایستند و برای مردم صحبت میکنند. حرف را که همه میزنند اما تفاوت حرف زدن این آدمها با بقیه در این است که آنها از چاشنیِ طنز در کلام و رفتار و صحنه گردانیشان استفاده میکنند. یک نابینای هندی این روزها توانسته در میان استند آپ کمدینهای این کشور اسم و رسمی برای خود به هم بزند. «Nidhi Goyal»، دختر ۳۱ ساله ای است که بیماری آر پی در ۱۵ سالگی او را به جمع نابینایان اضافه کرده است. ماجرای کمدین شدنش هم مثل خودش عجیب غریب است. او تا همین چند وقت پیش اصلاً فکرش را هم نمیکرده که روزی کمدین شود.
بیشتر بخوانید.

چرایی اهمیت پلتفرم kaios برای نابینایان

از همان روز اول که نابینایان ایرانی پا در بازار گسترده اندروید گذاشتند تا همین لحظه حاضر یکی از دغدغه های بسیاریشان این بوده که بتوانند یک گوشی با صفحه کلید فیزیکی پیدا کنند که هم نیازشان به گوشی های هوشمند را برطرف کند و هم در محیط هایی که کار با گوشی لمسی در آنها سخت است بتوانند به کمک صفحه کلید فیزیکی کارشان را به سادگی روزگار نوکیا راه بیندازند.
بیشتر بخوانید.

نگاهی به بروز رسانی جدید صفحه خوان NVDA ویرایش 2020.4

اگر صفحه خوان NVDA را روی رایانه تان نصب داشته باشید، به احتمال قریب به یقین وقتی این مطلب منتشر می شود حتماً آن را به روز کرده اید و ممکن است همین حالا با ویرایش ۲۰۲۰.۴ از این صفحه خوان مشغول خواندن این نوشته باشید. اما بد نیست با هم نگاهی داشته باشیم به اتفاقاتی که در این نسخه از NVDA رقم خورده و امکانات تازه ای که با این به روز رسانی در اختیار کاربران قرار گرفته است:
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره دوم، بهمن ماه ۱۳۹۹

آغاز هر مسیر، پر است از انواع پیچ و خم‌ها و اقسام سنگلاخ‌ها و گرفتاری‌ها. گذر از این دشواری‌ها ممکن نخواهد بود مگر با داشتن همراهانی هشیار و همدل. از همان‌ها که خواجه در باره‌شان گفت: «قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن.» ما هم به تأسی از خواجه شیراز، همراهی‌تان را سرمه دیدگان می‌کنیم و دلمان را در سرمای زمستان، با پیام‌ها و حمایت‌های از سر لطفتان گرم می‌کنیم.
بیشتر بخوانید.

معرفی قابلیت های کاربری ناگت مرغ برای استفاده آسانتر نابینایان از توییتر

از عمر توییتر بیش از پانزده سال می گذرد اما ایرانی ها تا مدت ها بعد از همه گیر شدنش در دنیا، استقبال گرمی از آن به عمل نیاورده بودند و حالا حدوداً هفت هشت سال است که این شبکه کم کم در میان کاربران ایرانی جایی برای خودش باز کرده است. جایی که البته با وجود حکایت های فراوانی که از اثر گذار بودن این شبکه اجتماعی در محافل نقل می شود، هنوز هم جای چندان درخوری محسوب نمی شود. به تبع سایر کاربران ایرانی، کاربران نابینا هم به تدریج به این شبکه اجتماعی متمایل می شوند. اوضاع دسترسی نابینایان به توییتر آن قدر ها هم بد نیست.
بیشتر بخوانید.