ماهنامه مانا شماره هفت: تیر ۱۴۰۰

می‌نویسیم تا در تاریخ به یادگار از ما این بماند که در روزگاری که دیو تاریکی و پلیدی هر روز غصه و درد و گرفتاری تازه‌ای از توبره‌اش برایمان بیرون می‌کشید و در دوره‌ای که حال همه بد بود و کم آبی و قطعی‌های گاه و بی‌گاه برق و کرونای منحوس، رمق را از جان ملتی دزدیده بود، بودند نابینایانی که اتفاقاً به سخت جانیشان این گمان بود و چراغی که از دور‌تر‌ها سو سوی کم جانش کمابیش به چشم می‌خورد، امیدی را در قلبشان زنده نگه می‌داشت و به حرکت و خواندن و شنیدن و دانستن وا‌می‌داشتشان. به پشتوانه مخاطبانمان، در نخستین شماره تابستانه، مانای هفت ماهه را یک قدم هم پیش‌تر برده‌ایم و از این ماه علاوه بر نسخه متنی و الکترونیکی، نسخه صوتی مانا هم در همین صفحه منتشر خواهد شد. مشخصات ماهنامه مانا را به شکل صوتی از اینجا و فهرست مطالب این شماره را هم از اینجا دانلود کنید.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره 6: خرداد 1400

زمین اگر این نوبت از گردشی را که همین چند ساعت پیش به دور خورشید شروع کرده به پایان برساند، رفاقت ما و شما هم وارد فصل سومش خواهد شد. زمستان و بهار را با شما بودیم و الحق از همراهی بی‌دریغتان بهره‌ها بردیم. شادان از این همراهی، قدم قرص می‌کنیم و به پشتوانه و دلگرمی شما که گرمای آفتاب ظهر تابستان را می‌ماند، در مسیر بهتر شدن به پیش می‌رویم.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا، شماره ۵: اردیبهشت ۱۴۰۰

اردیبهشت برای آنها که قدم در مسیر آموختن و دانستن گذاشته‌اند، همیشه یادآور جایگاه بلند آموزگارانی است که در آغاز مسیر دانایی، راه را با نور جان روشن می‌کنند. این تقارن خجسته هم ما را به صرافت انداخت که شماره اردیبهشت مانا را با فضایی متناسب با این ماه تولید کنیم؛ اما از کجا باید می‌دانستیم که این بار، اردیبهشت نیست، که اردی‌جهنم است. در گیر و دار بستن صفحات بودیم که خبردار شدیم «جواد لطفی»، آموزگار خوشنام و خوشقلبِ آموزش و پرورش استثنایی شهرستان‌های تهران، به دلیل ابتلا به ویروس کرونا، از میان ما پر کشیده است. بر زبان جواد، جز سخن عشق جاری نشد و ما هم که خوب می‌دانیم این خوشترین یادگاری است که در گنبد دوار می‌ماند. برای او جایگاهی بلند آرزو می‌کنیم و برای خانواده و دوستان و نزدیکانش هم صبر. نام نیکش همیشه به یادمان خواهد ماند. تحریریه مانا این ضایعه را به خانواده لطفی و جامعه معلمان و نابینایان تسلیت می‌گوید.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره چهار: فروردین ۱۴۰۰

نوروزِ فریبنده را پشت سر گذاشته‌ایم و در اول اردیبهشت ماه جلالی، دختر طبیعت را به نظاره نشسته‌ایم که هر آن با لباسی تازه، دیده‌ها را به خود می‌دوزد. همان زیبایی‌هایی که حکیم سخن سعدی را سر ذوق آورده تا برای ما گلستانی از ادب فارسی باقی بگذارد و واژه‌ها را در ذهن و جانِ «بیتا»، شاعر نابینا روح بخشیده تا این چند خط را پیشکش مانا و مخاطبانش کند:
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره ۳: اسفند ۱۳۹۹

 

چند ساعت بیشتر نمانده تا شلیک توپ‌ها. توپ‌هایی که این بار نه به قصد ویرانی و کشتار، که برای رساندن صدای امید و طراوت و زندگیِ دوباره زمین به گوش آن‌ها که در اقصای این خاک به انتظار نشسته‌اند شلیک می‌شود. بی که بخواهیم منکر تلخی‌های رفته بر ایرانیان در طول سال گذشته شویم و دشواری‌های افزاینده زندگی را کتمان کنیم، آخرین نوروز قرن را به جشن می‌نشینیم و از فرصت نو شدن طبیعت برای تجدید قوا و گرفتنِ جانی دوباره بهره می‌گیریم. چیرگی بر شر و تباهی و سیاهی و تاریکی را از نوروز باستانی فرا می‌گیریم و با حالی که به احسن‌الحال تحویلش می‌کنیم، به پیکار بدی‌ها می‌رویم.
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره دوم، بهمن ماه ۱۳۹۹

آغاز هر مسیر، پر است از انواع پیچ و خم‌ها و اقسام سنگلاخ‌ها و گرفتاری‌ها. گذر از این دشواری‌ها ممکن نخواهد بود مگر با داشتن همراهانی هشیار و همدل. از همان‌ها که خواجه در باره‌شان گفت: «قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن.» ما هم به تأسی از خواجه شیراز، همراهی‌تان را سرمه دیدگان می‌کنیم و دلمان را در سرمای زمستان، با پیام‌ها و حمایت‌های از سر لطفتان گرم می‌کنیم.
بیشتر بخوانید.