به قلم شما

این صفحه، مکانی است برای انتشار نوشته‌هایی به قلم مخاطبان مانا. مانا هیچ ویرایش و دخل و تصرفی بر روی نوشته‌ها اعمال نمی‌کند و طبعاً مسؤولیت محتوای نوشته‌ها هم به عهده نویسندگان خواهد بود.

در این شماره، ابتدا نوشته‌ای را از عباس خاک‌سفیدی خواهیم خواند. او مسؤولین را مخاطب گرفته و از مشکلات نابینایان برایشان نوشته است. در ادامه هم «مبینا موسوی»، شاعر جوان نابینا، خوانندگان مانا را به یک غزل ناب و تازه مهمان کرده است. این غزل از سوی شاعر به طور اختصاصی در اختیار ماهنامه مانا قرار گرفته است.

سخنی با مسئولین

نویسنده: عباس خاک‌سفیدی

 

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

با درود! آیا حالا که در آستانه پایان دو دوره 4 ساله خود هستید به این اندیشیده‌اید که برای نابینایان چه فعالیتهایی که قانون بر شما مقرر کرده است انجام داده‌اید؟ آیا با دستور شما وزارتخانه‌ها ملزم به جذب نابینایان در مراکز تلفن گردیده‌اند؟

جناب وزیر محترم رفاه که حامی و مجری قانون حمایت از معلولان هستید! در وزارتخانه شما برای نابینایان چه کاری انجام شده است؟ آیا این نبوده که با حذف پستهایی مانند اپراتوری تلفن و مربی تحرک و جهتیابی در اداره بهزیستی اشتغال‌زدایی نموده‌اید؟ شما که روی سایر ادارات را سفید کرده‌اید. در اورژانس اجتماعی یا بخش‌هایی نظیر مشاوره خانواده که از طریق تلفن می‌توانند نابینایان مشاوره دهند چه مسائلی وجود دارد که این افراد از این پست هم در اکثر مراکز بهزیستی از این عزیزان استفاده نمی‌کند؟

مسئول محترم سازمان بهزیستی کشور! آیا با راه اندازی مراکز مثبت زندگی که به قول خودتان کارها را تخصصی می‌کنید از نابینایان در این مراکز استفاده شده یا نه، فقط کسانی که از نظر شما می‌توانند این مراکز را اداره نمایند مشغول به کار شدند؟ آیا نابینایان می‌توانند مشکلات همنوع خود را درک کنند یا مِن‌باب مثال مرکزی که معلولین جسمی حرکتی در آن مشغول به خدمات‌دهی هستند مشکلات نابینایان را درک می‌کنند؟ جناب ریاست محترم بهزیستی کشور صرفاً با چند کتاب و مقاله نمی‌توانید تخصص کسب کنید. در مورد نابینایان تا کنون ثابت شده که تجربه بالاتر از علمی است که مراکز مثبت زندگی شما از نابینایان دارند.

ریاست محترم بهزیستی! متاسفانه مسئولین رده بالا به آمار اکتفا می‌کنند یا گزارشاتی را مطالعه می‌نمایند که قدری به آن آب و تاب داده‌اند و فکر می‌کنند جامعه هدف مشکلی ندارد. شما با قوانین موجود برای معلولین جسمی حرکتی مجوز واردات خودرو را داده‌اید که این امتیاز بزرگی محسوب می‌شود. درست است که مشکلات آنها زیاد است اما برای نابینایان در عوض چه امتیازی قائل شدید؟ بجز پرداخت نصفه نیمه شهریه دانشگاه که در مقطع دکترا که واقعاً ناچیز بوده و شما در رسانه‌ها اعلام می‌کنید شهریه دانشجویان را پرداخت می‌کنیم اما به این قسمت مساله اشاره نمی‌شود که چه تفاوتهایی وجود دارد.

واردات تجهیزات نابینایان هم که نیازی به گفتن نیست خودتانمرور بفرمایید. در بحث پرداخت مستمری که بعضی از نابینایان دریافت می‌کنند آیا به این فکر کرده‌اید که در رسانه‌ها اعلام می‌شود مستمری مددجویان بهزیستی چند برابر شده اما از مبلغ ناچیز اولیه سخنی به میان نمی‌آید.؟

اما سخنی با دو قوه مقننه و قضائیه که نظارت بر حسن اجرای قوانین را دارند! آیا به کم کاری های وزارتخانه‌ها در مورد معلولین بویژه نابینایان ورود کرده‌اید؟ در قوانین حتی معلولین به عنوان نماینده مجلس نمی‌توانند ثبت نام کنند بعد شعار برابری طنز به نظر می‌رسد. یعنی یک معلول وارد مجلس اگر بشود می‌تواند مثل نمایندگان رأی سفید بدهد؟ یعنی این طرح یا لایحه اجرا بشود یا نشود برای او فرقی ندارد؟ از یک معلول این کار که بر می‌آید.

آیا از نابینایان در مراکز تلفن خود استفاده نموده‌اید؟ شما هم می‌توانید با جذب نابینایان در مراکز تلفن باری از دوش این عزیزان بردارید.

سخنی با وزرای محترم که در ادارات خود به جای اپراتور از سیستم گویا یک طرفه استفاده می‌نمایید! آیا اینقدر صرفه جویی برایتان اهمیت دارد که یک فرد نابینا که در این پست می‌تواند بهتری خدمت را برای اداره شما داشته باشد آن را حذف کرده و کسانی که تماس می‌گیرند و به سیستم اداری شما وارد نیستند در پشت اپراتور گویای شما سرگردان می‌مانند و ناچار به مراجعه به اداره شما می‌گردند. مسئولین محترم اگر صرفه جویی مد نظرتان است از راه‌های دیگر می‌توانید صرفه جویی نمایید وقتی یک نابینا در اداره شما مشغول بکار می‌شود باری از دوش وزارت رفاه برداشته می‌شود و این فرد از چرخه مستمری و سایر خدمات ناچیز بهزیستی خارج می‌شود؛ لذا اگر کسی را جذب کردید باز هم خدمتی به یک نهاد دولتی دیگر کرده‌اید.

امید که اندکی بیندیشید و عمل نمایید و در رسانه‌ها که شعار می‌دهید همه ابعاد مساله را قید نمایید

شایان ذکر است که این مسائل بارها به گوش مسئولین رسانده شده اما بعمل کار برآید

مشکلات نابینایان را با مشاور مدیر کل بهزیستی کشور در امور معلولین چند سال قبل درمیان گذاشتم و همانجا هم مطرح کردم که این مشکلات در حد یادداشت است و عملی صورت نخواهد گرفت و این سخن اکنون محقق گردیده که مشاور مدیر کل بهزیستی کشور هم که در جلسات شرکت می‌کند صرفاً جهت یادداشت برداری در جلسات حضور می‌یابد و در عمل کاری صورت نمی‌پذیرد. در دنیا بیشترین جلسه را مسئولین ما دارند اما چه جلساتی که مشکلی حل نمی‌شود.

مسئولین محترم از اکثر شما خیری نیست شر مرسانید و با جلسات بیحاصل وقت خود و ما را تلف ننمایید.

در پایان به دوستان نابینا توصیه می‌کنم همان روال زندگی جاری است و از مسئولین امیدی نیست شاد زندگی کنید این چند صباح عمر ارزش غم ندارد.

اگر در خانه کس است یک حرف بس است.

تا درودی دیگر بدرود

 

غزلی تازه از مبینا موسوی، شاعر نابینا

 

 

 

 

دستِ تو بر بومِ دلم، عکسِ دو تا قو می کشد

امواجِ آغوشت مرا، این سویُ آن سو می کشد.

مجنونِ خود کردی مرا، عیسی دمِ یوسف لقا

دل شب به شب عطرِ تو را، در خواب هم بو می کشد.

سوداییِ روی تو ام، سرگشته ی کویِ تو ام

بادِ صبا چون قلب من، از هجر هوهو می کشد.

از چه دلم دزدیده ای؟ دوری ز من بگزیده ای

وا گو چه دیدی؟ کارِ دل، دارد به کو؟ کو؟ می کشد.

باز آی و هوش از سر ببر، با چشمکی کن شور و شر

چشمانِ مستت صد فسون، بر چشمِ آهو می کشد.

ای منترینم، ای تو من، عشقت چه می آید به من

خود نآمدم دنبالِ تو، عشقت! مرا او می کشد.

هستم ز جان پا بندِ تو، صیدِ تو وان لبخندِ تو

قلبم چو داوینچی تو را, خوش خنده خوش رو میکشد.