به یاد زنده یاد مهرداد میناوند/سایه و روشن‌های یک ستاره دوست داشتنی

این تلاشی برای یادآوری خاطرات خوشی است که با مهرداد میناوند داشته‌ایم؛ ستاره پرطراوت و همیشه خندان فوتبال ایران.
ممکن بود قهرمان آن بازی تو باشی. وقتی خداداد توپ را به فضای خالی دفاع راست یوگسلاوی فرستاد و تو را روانه دروازه کرد.بعدها گفتی:باور نمی‌کردم . واقعیت این بود که قسمتت نبود بعد از 20 سال دوری،گلزن اول تیم ملی در جام جهانی 98 تو باشی. آن هم جلوی یوگسلاوی پرستاره و خفن که آخرش با شایستگی کمتر اما با شوت میهایلوویچ ایران را 1-0 برد و غصه باخت را بر دل ما گذاشت که بابت آن فرصت متلکی به تو پرانده بودیم؛ اما تو فقط عجله کرده بودی.عجله بعد از جانشینی لحظه آخری در ترکیب فیکس تیم ملی،آن هم در تورنمنتی که قرار بود رضا شاهرودی دفاع چپ ثابتش باشد اما دوباره مثل دو سال پیش و جام ملتهای 96 فرصت به تو رسیده بود. چپ تیم ملی در جام جهانی که ناگهان با دروازه یوگسلاوی تنها شد ولی توپ را به کنار دروازه زد.آن‌هم توپی که خوراک بازیهای نوجوانی و جوانی‌ات در زمین‌ آسفالت کوچه خمارباغی بود که عادت داشتی توپ را به سه کنج زاویه مخالف بزنی.
بیشتر بخوانید.