ماهنامه مانا شماره چهار: فروردین ۱۴۰۰

نوروزِ فریبنده را پشت سر گذاشته‌ایم و در اول اردیبهشت ماه جلالی، دختر طبیعت را به نظاره نشسته‌ایم که هر آن با لباسی تازه، دیده‌ها را به خود می‌دوزد. همان زیبایی‌هایی که حکیم سخن سعدی را سر ذوق آورده تا برای ما گلستانی از ادب فارسی باقی بگذارد و واژه‌ها را در ذهن و جانِ «بیتا»، شاعر نابینا روح بخشیده تا این چند خط را پیشکش مانا و مخاطبانش کند:
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره ۳: اسفند ۱۳۹۹

 

چند ساعت بیشتر نمانده تا شلیک توپ‌ها. توپ‌هایی که این بار نه به قصد ویرانی و کشتار، که برای رساندن صدای امید و طراوت و زندگیِ دوباره زمین به گوش آن‌ها که در اقصای این خاک به انتظار نشسته‌اند شلیک می‌شود. بی که بخواهیم منکر تلخی‌های رفته بر ایرانیان در طول سال گذشته شویم و دشواری‌های افزاینده زندگی را کتمان کنیم، آخرین نوروز قرن را به جشن می‌نشینیم و از فرصت نو شدن طبیعت برای تجدید قوا و گرفتنِ جانی دوباره بهره می‌گیریم. چیرگی بر شر و تباهی و سیاهی و تاریکی را از نوروز باستانی فرا می‌گیریم و با حالی که به احسن‌الحال تحویلش می‌کنیم، به پیکار بدی‌ها می‌رویم.
بیشتر بخوانید.

احیای بخشی از بینایی با ایمپلنت شبکیه توسط محققان سوییسی

محققان موسسه پلی تکنیک فدرال لوزان واقع در سوییس فناوری جدیدی ارائه کرده اند که قابلیت احیای بخشی از حس بینایی را در افراد نابینا فراهم می‌کند.
این فناوری شامل یک عینک هوشمند مجهز به دوربین، یک میکروکامپیوتر و ایمپلنت است که درون شبکیه قرار می‌گیرد. این ایمپلنت به گونه‌ای طراحی شده است که با استفاده از الکترودها، سلول‌های مویی شبکیه را تحریک کرده و نوعی دید مصنوعی را در افراد نابینا ایجاد کند.
بیشتر بخوانید.

کیهان‌شناس نابینایی که هرگز ماه را ندید

در بین اهالی نجوم یا به اصطلاح صحیح‌تر کیهان‌شناس‌ها، بودند کسانی که در اواخر عمر به دلایل گوناگون نابینا شدند اما با این وجود به پژوهش و تولید علم ادامه دادند. «گالیله»، یکی از معروف‌ترینِ این افراد است. چند روز پیش اما برخی وبسایت‌های آمریکایی به مناسبت روز ملی علم، به سراغ یک فیزیکدان و کیهان‌شناس نابینا رفته بودند که اتفاقاً نه در کهنسالی، که از بدو تولد نابینا بوده است. دانشمندی ۷۲ ساله که بعد از جستجو دستگیرمان شد که گویا از ارج و قرب ویژه‌ای هم در محافل علمی در آمریکا برخوردار است. اما این مرد کیست که بی آنکه تا به حال سیرِ آفاق کرده باشد و نگاهش روی ماه و سایر اجرام آسمانی قفل شده باشد، رد پایش را در تاریخ نجوم آمریکا تثبیت کرده است؟
بیشتر بخوانید.

نگاهی به زندگی گویال، جوان نابینای هندی/از صحنه استند آپ تا میدان مبارزه برای حقوق معلولان

جوان نابینای هندی با خستگی بیگانه است: این روزها به مدد برنامه هایی مثل خندوانه، حالا دیگر بسیاری از ایرانیان با هنری به نام «stand-up comedy»،  و آدمهایی که خود را «استند آپ کمدین» میدانند، آشنا شده اند. استند آپ کمدینها، آدمهایی هستند که روی یک صحنه می ایستند و برای مردم صحبت میکنند. حرف را که همه میزنند اما تفاوت حرف زدن این آدمها با بقیه در این است که آنها از چاشنیِ طنز در کلام و رفتار و صحنه گردانیشان استفاده میکنند. یک نابینای هندی این روزها توانسته در میان استند آپ کمدینهای این کشور اسم و رسمی برای خود به هم بزند. «Nidhi Goyal»، دختر ۳۱ ساله ای است که بیماری آر پی در ۱۵ سالگی او را به جمع نابینایان اضافه کرده است. ماجرای کمدین شدنش هم مثل خودش عجیب غریب است. او تا همین چند وقت پیش اصلاً فکرش را هم نمیکرده که روزی کمدین شود.
بیشتر بخوانید.

چرایی اهمیت پلتفرم kaios برای نابینایان

از همان روز اول که نابینایان ایرانی پا در بازار گسترده اندروید گذاشتند تا همین لحظه حاضر یکی از دغدغه های بسیاریشان این بوده که بتوانند یک گوشی با صفحه کلید فیزیکی پیدا کنند که هم نیازشان به گوشی های هوشمند را برطرف کند و هم در محیط هایی که کار با گوشی لمسی در آنها سخت است بتوانند به کمک صفحه کلید فیزیکی کارشان را به سادگی روزگار نوکیا راه بیندازند.
بیشتر بخوانید.

نگاهی به بروز رسانی جدید صفحه خوان NVDA ویرایش 2020.4

اگر صفحه خوان NVDA را روی رایانه تان نصب داشته باشید، به احتمال قریب به یقین وقتی این مطلب منتشر می شود حتماً آن را به روز کرده اید و ممکن است همین حالا با ویرایش ۲۰۲۰.۴ از این صفحه خوان مشغول خواندن این نوشته باشید. اما بد نیست با هم نگاهی داشته باشیم به اتفاقاتی که در این نسخه از NVDA رقم خورده و امکانات تازه ای که با این به روز رسانی در اختیار کاربران قرار گرفته است:
بیشتر بخوانید.

ماهنامه مانا شماره دوم، بهمن ماه ۱۳۹۹

آغاز هر مسیر، پر است از انواع پیچ و خم‌ها و اقسام سنگلاخ‌ها و گرفتاری‌ها. گذر از این دشواری‌ها ممکن نخواهد بود مگر با داشتن همراهانی هشیار و همدل. از همان‌ها که خواجه در باره‌شان گفت: «قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن.» ما هم به تأسی از خواجه شیراز، همراهی‌تان را سرمه دیدگان می‌کنیم و دلمان را در سرمای زمستان، با پیام‌ها و حمایت‌های از سر لطفتان گرم می‌کنیم.
بیشتر بخوانید.

معرفی قابلیت های کاربری ناگت مرغ برای استفاده آسانتر نابینایان از توییتر

از عمر توییتر بیش از پانزده سال می گذرد اما ایرانی ها تا مدت ها بعد از همه گیر شدنش در دنیا، استقبال گرمی از آن به عمل نیاورده بودند و حالا حدوداً هفت هشت سال است که این شبکه کم کم در میان کاربران ایرانی جایی برای خودش باز کرده است. جایی که البته با وجود حکایت های فراوانی که از اثر گذار بودن این شبکه اجتماعی در محافل نقل می شود، هنوز هم جای چندان درخوری محسوب نمی شود. به تبع سایر کاربران ایرانی، کاربران نابینا هم به تدریج به این شبکه اجتماعی متمایل می شوند. اوضاع دسترسی نابینایان به توییتر آن قدر ها هم بد نیست.
بیشتر بخوانید.

صعود دو کهنه سرباز نابینای آمریکایی به قله آکونکاگوا، در آمریکای جنوبی

آکونکاگوا، نام بلند ترین قله آمریکای جنوبی است. قله ای با ارتفاع ۶۹۶۱ متر در رشته کوه آند و در مرز شیلی و آرژانتین و یکی از هفت نقطه ای که به مرتفع ترین نقاط کره زمین مشهور شده اند. صعود به آکونکاگوا برای کوهنورد های حرفه ای کاری بی اندازه دشوار است؛ چه، مسیر صعود از جایی شروع می شود که پر است از سنگ های کوچک غلتان که اگر ثانیه ای حواس کوهنورد از محل قرار دادن پایش منحرف شود، ممکن است کاری جبران ناپذیر دست خودش بدهد. کوهنورد هایی که تجربه صعود به این قله را داشته اند گذر از این مسیر هراسناک را به اسکیت کردن بر روی سنگ های مرمر تشبیه می کنند. تصور اینکه دو نابینا بتوانند این مسیر عجیب غریب را بپیمایند، هر آدمی را به تعجب وا می دارد. دو کهنه سرباز نابینای آمریکایی اما پارسال در چنین روز هایی موفق به انجام این کار شده اند.
بیشتر بخوانید.

تلاش آمریکایی ها برای دسترس پذیر کردن تصاویر برای نابینایان

یک همکاریِ جمعی در آمریکا قرار است منجر به آن شود که بیش از ۴۵ میلیون عکس به اشکال قابل لمس برای افراد نابینا تبدیل شود و در اختیار مراکز گوناگونی نظیر موزه ها، مدارس، دانشگاه ها و مراکز دولتی قرار گیرد.
بیشتر بخوانید.

KPro مردی نابینا به لطف قرنیه مصنوعی، بینایی خود را به دست آورد

مردی ۷۸ ساله و نابینا پس از دریافت نوع جدیدی از ایمپلنت قرنیه بینایی خود را بدست آورد.
این قرنیه ی مصنوعی KPro نام داشته و اولین ایمپلنتی است که می توان آن را به منظور تعویض قرنیه آسیب دیده یا دفرمه شده بدون نیاز به بافت پیوندی مستقیماً به دیواره ی چشم پیوند زد. بیمار یاد شده بلافاصله پس از عمل توانست اعضای خانواده اش را تشخیص دهد و اعداد روی تابلوی بینایی سنجی را بخواند.
بیشتر بخوانید.

آشنایی با عینک درشت نمای Patriot Viewpoint برای کم بینایان

درشت نما های الکترونیکی هنوز نتوانسته اند آنطور که باید در میان کاربران کم بینا جایی برای خود باز کنند. گرفت و گیر های این درشت نما ها آنقدر زیاد است که بیشتر کاربران ترجیحشان این است که از ابزار های دستی نظیر ذره بین یا اپلیکیشن های مبایلی برای درشت نمایی استفاده کنند. البته قیمت بالای این دستگاه ها هم مزید بر علت می شود که کسی جرأت نکند سمتشان برود. آنچه از درشتنما یا Video Magnifier در ذهن کاربران ثبت شده به دو دسته رو میزی و قابل حمل محدود می شود. حالا اما عرضه یک گجت پوشیدنی نظر برخی کاربران را به نفع خودش تغییر داده است.
بیشتر بخوانید.

Sing for Serenity یا آواز برای صلح، یک گروه کُر برای نابینایان به وسعت جهان

عمر بیماری کووید ۱۹ چند وقتی است که یک سال را رد کرده و در طول این مدت نوع بشر توانسته تجربیات جالبی را در انبان خود ذخیره کند. از جمله افرادی که در طول این مدت همه تلاششان را معطوف منطبق کردن خود و حرفه و تخصصشان با این شرایط کرده اند، هنرمندان و فعالان عرصه های گوناگون هنری هستند؛ آنها که در دوران پیشا کووید، همه گذران زندگیشان به بودن در میان مردم بستگی داشت و حالا از چنین امکانی محروم شده اند، باید تمام خلاقیتشان را به کار ببندند که بتوانند راهی برای گذران دوباره زندگی حرفه ایشان بیابند. یکی از راه های ابداعی موسیقی دان ها برای گذر از شرایط سخت کرونا این بود که دست به دامان پتانسیل های اینترنت بشوند. در این مدت همه ما شاهد انواع اجرا های تک نفره و گروهی موسیقی دانان از سر تا سر دنیا بوده ایم اما در این میان یک گروه از نابینایان هم بودند که نه لزوماً به خاطر کرونا و قرنطینه های خانگی، که مدت ها پیش از کرونا از اینترنت برای ارائه هنرشان به شیوه ای متفاوت استفاده می کرده اند.
بیشتر بخوانید.

AWARE برنامه ای برای مسیریابی نابینایان

هر روز از این گوشه و آن گوشه دنیا خبر می رسد که اپلیکیشنی جدید برای مسیریابی و نقشه خوانی آسیب دیدگان بینایی متولد شده است اما پاره ای از مسائل که شرح آنها نه در حوصله این متن می گنجد و نه حتی ضرورتی دارد، باعث می شود ما نابینایان ایرانی نتوانیم از صد در صدِ امکانات این قبیل ابزارها استفاده کنیم. اما خب حکایتِ وصف العیش، نصف العیش است دیگر؛ حرفش را می زنیم، به امید آنکه روزی پنجره ای باز شود و هوای تازه ای در زندگی نابینایان ایرانی دمیدن آغاز کند.
بیشتر بخوانید.